Dieta w Hashimoto

Tu na początku podkreślam, że nie ma uniwersalnej diety dla każdego! To co będzie lekarstwem dla jednego może okazać się trucizną dla drugiego. Każdy człowiek jest skomplikowaną jednostką i podobne choroby nie zawsze wymagają jednakowego postępowania. Dla wielu osób będą to duże zmiany w życiu, do których zalicza się wyeliminowanie infekcji pasożytniczych, bakteryjnych, grzybiczych i wirusowych, usunięcie wyzwalaczy środowiskowych, wyeliminowanie niektórych pokarmów z diety, zbalansowanie poziomu cukru, unikanie stresu i stosowanie odpowiedniej diety. Znanych jest bardzo dużo różnych diet, które mogą odwrócić przebieg Hashimoto.

Wśród diet stosowanych przy Hashimoto wyróżnia się:
1. Protokół autoimmunologiczny (AIP) – o tym napisze osobny artykuł, ponieważ jest to bardzo obszerny temat. Jednak w skrócie dieta ta polega na wykluczeniu wszystkich potencjalnie szkodliwych produktów na 90 dni, a czasami nawet na dłuższy okres czasu. Następnie włącza się po kolei wyeliminowane produkty i obserwuje reakcje organizmu. Problem najczęściej dotyczy takich produktów jak: gluten, zboża i pseudozboża, nabiał, jajka, strączki, pestki, orzechy i warzywa psiankowate. najlepiej wykonać tutaj testy na nietolerancje pokarmowe.
klos2. Dietę bezglutenową – jej podstawową i w zasadzie jedyną zasadą jest całkowite wykluczenie z jadłospisu glutenu, czyli szczególnego rodzaju białka. Źródłem glutenu są: pszenica, żyto, pszenżyto, jęczmień, orkisz, także może być nim również owies ze względu na wysokie zanieczyszczenie jego upraw zbożami glutenowymi. Wyklucza się również wszelkie produkty z dodatkiem glutenu.
3. Dietę Feingolda – polega na wycofaniu z diety wszystkich składników: sztucznych barwników, aromatów, konserwantów, aspartamu, aspiryny i salicylanów zarówno sztucznych, jak i tych naturalnych. Ma na celu złagodzenie objawów zaburzenia koncentracji i zespołu nadpobudliwości psychoruchowej. Składa się 2 etapów. Pierwszy etap polega na na wycofaniu z diety wszystkich składników, które mogą zaszkodzić osobom z chorobami autoimmunologicznymi, a drugi na sukcesywnym wprowadzaniu produktów wycofanych w etapie pierwszym w celu stwierdzenia, który produkt powinien być na stałe wycofany z diety.
4. Dietę SCD (specyficzna dieta węglowodanowa) – wyklucza węglowodany zawierające skrobię, znajdujące się w fasoli, ziemniakach i większości zbóż na okres około jednego rok, kiedy to dochodzi do regeneracji kosmków jelitowych i odzyskania możliwości trawienia wszystkich produktów pokarmowych. Niedozwolone są: cukry, skrobia, kukurydza, proszek do pieczenia, czekolada, pektyny, ziemniaki, syrop klonowy, melasa, ryż i zboża. Natomiast można spożywać mięso, orzechy, nasiona większość warzyw i owoców, pokarmy fermentowane, jajka i namoczoną przed gotowaniem fasolę. Dodatkowo zaleca się spożywanie przygotowanych w domu jogurtów bez laktozy. Ograniczenia pokarmowe w tej diecie spowodowane są tym, że kiedy mamy uszkodzone kosmki jelitowe, nie dochodzi do powstania cukrów prostych, a zalegające cukry złożone stają się pożywką dla bakterii chorobotwórczych. Wtedy dokuczają nam gazy, wzdęcia, pojawia się przerost patogennych bakterii i inne dolegliwości. Dieta SCD stosowana jest w celiakii, IBS, chorobie Crohna i innych schorzeniach przewodu pokarmowego. Natomiast zmodyfikowana jej forma znajduje zastosowanie w leczeniu chorób autoimmunologicznych i jest znana pod nazwą diety GAPS.
5. Dietę GAPS – jest to zmodyfikowana postać diety SCD. Składa się z kilku faz. Pierwsza z nich to tzw. faza lecznicza, w której eliminuje się pokarmy trudne do strawienia jak zboża, produkty mleczne, błonnik, fasolę, surowe owoce i warzywa oraz orzechy. Natomiast wprowadza się aminokwasy, minerały, witaminy, probiotyki i pokarmy fermentowane. Celem tych zabiegów jest uszczelnienie jelit. Dalej mamy fazę uzdrawiania, gdzie stosuje się domowe buliony, zupy z tłuszczem zwierzęcym, dobrze ugotowane mięsa i warzywa. Fazę tą stosuje się do ustąpienia objawów ze strony przewodu pokarmowego. Zazwyczaj jest to od 2 do 6 tygodni. Kolejno wyróżnia się fazę introdukcji, gdzie następuje stopniowe rozszerzenie diety od pokarmów najlepiej przyswajalnych. Faza ta powinna być kontynuowana przez 1-2 lata i u każdego przebiega indywidualnie.
mieso6. Dietę Paleo – jej założenie polega na tym, że przewód pokarmowy nie zaadaptował się do zmian agrokulturalnych i dlatego nie akceptuje pokarmów procesowych. Dieta ta opiera się na produktach nieprzetworzonych, które powinny przypominać pokarm jedzony przez plemiona zbieraczy-myśliwych z epoki Paleolitu i zawierać: orzechy, nasiona, mięso, jajka, owoce i warzywa, a wyklucza się zboża i produkty przetworzone. U osób z Hashimoto dieta Paleo może stwarzać problemy ze względu na dużą zawartość błonnika.
7. Dietę bezsojową – należy tu wyeliminować asiona soi, tempeh, tofu, mleko sojowe, ser sojowy, sojową mąkę, sosy itd. Powinno się również wyeliminować produkty zawierające hydrolizowane proteiny warzywne, ponieważ mogą one pochodzić z soi. Ponadto należy unikać chińskich i japońskich restauracji, gdzie soja i jej produkty są bardzo powszechnie używane.
8. Dietę bezmleczną – polega na wykluczeniu z jadłospisu mleka i wszystkich produktów mlecznych, a także produktów zawierających laktozę, kazeinię, lakoalbuminę i laktoglobulinę. Należy również uważać na białka mleka ukryte w innych produktach.
fruit-bowl-1600023_960_7209. Dietę FODMAPs – jest to akronim od fermentowanych, oligo-, di- i mono-sacharydów i alkoholi polihydroksylowych, określających rodzaj węglowodanów, które mogą ulegać fermentacji przez bakterie. FODMAP znajdziemy w cebuli, fasoli, czosnku, które prowadzą do zwiększonej produkcji gazów nawet u osób zdrowych, a u ludzi z patologiczną florą bakteryjną powstaną dodatkowe objawy na skutek produkcji toksycznych półproduktów. Dieta ta z dużą efektywnością jest stosowana w chorobie IBS i prowadzi do znacznej poprawy u 75% chorych. FODMAP łagodzi chorobotwórczą florę bakteryjną poprzez niedostarczanie pokarmów, które bakterie fermentują. Dodatkowo w tej diecie wyklucza się niektóre owoce, z uwagi na dużą zawartość fruktozy i polisacharydów, soki owocowe, miód i niektóre warzywa. Wśród rekomendowanych owoców wyróżnia się banany, borówkę amerykańską, jeżyny, żurawinę, winogrona, grejpfruty, melony, kiwi, cytryny, pomarańcze, truskawki i maliny. Natomiast z warzyw można spożywać marchewki, selery, cykorię, imbir, zieloną fasolę, sałatę, oliwki, pasternak, ziemniaki, dynię, czerwoną paprykę, szpinak, kabaczek, słodkie kartofle, pomidory, rzepę, cukinię i większość ziół. FODMAP włącza również bezglutenowe zboża jak ryż, kasza kukurydziana, komosa ryżowa, babka plesznik, tapioka, sorgo i maranta. Natomiast wyklucza większość produktów mlecznych.
10. Dietę Candida – dieta bezglutenowa, bezmleczna i z niską zawartością cukrów oraz fruktozy. Jej celem jest wyeliminowanie Candida albicans.
12. Dietę elementarną – dieta płynna, wolna od substancji słabo trawionych, jak np. błonnik, a zawierająca niezbędne substancje pokarmowe, które są łatwo trawione i przyswajalne. Stosuje się ją u osób niedożywionych, z biegunkami czy zapaleniem jelita. Zmniejsza ona sekrecję soków żołądka i trzustki, co wpływa na zmniejszenie stanu zapalnego i przyspiesza gojenie. Dieta ta może okazać się pomocna w niedoczynności tarczycy poprzez zapoczątkowanie procesu gojenia i korzystne zmianiy mikroflory jelitowej. Jej ubogoresztkowość prowadzi do złagodzenia bakterii chorobotwórczych. Jednak z drugiej strony duża zawartość węglowodanów prowadzi do wysokiego poziomu cukru we krwi i jest niekorzystne dla funkcji nadnerczy.
13. Dietę monosacharydową – polega na wyłączeniu z menu na dłuższy okres czasu dwusacharydów (laktoza, sacharoza, maltoza, izomaltoza) i polisacharydów (amyloza, amylopektyna), ponieważ mogą być one absorbowane w jelicie cienkim dopiero po rozbiciu ich do cukrów prostych (fruktoza, glukoza, galaktoza), które nie wymagają do trawienia enzymów rąbka szczoteczkowego. Najczęściej stosuje się ją w leczeniu chorób przewodu pokarmowego.
14. Dieta niskoresztkowa – zawiera pokarmy, które są łatwe do strawienia i powoduje spowolnienie perystaltyki przewodu pokarmowego. Stosuje się ją przede wszystkim we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, stanach zapalnych jelit i chorobie Crohna. Zaleca się tu jedzenie gotowanego mięsa, większość dobrze ugotowanych warzyw, a tylko nieliczne na surowo. Należy wykluczyć produkty zawierające nasiona jak winogrona czy pomidory, wędliny, orzechy i masła orzechowe, fasolę, groch, tofu, czekoladę i pokarmy z dużą ilością przypraw. Spożycie błonnika powinno się kształtować na poziomie 10-15 g dziennie. Dozwolone są tu produkty mleczne i białe pieczywo, ale u osób z Hashimoto często występuje nietolerancja na te produkty.

Wspólnym mianownikiem tych diet są pokarmy zawierające białko zwierzęce, a wykluczanie wielu reaktywnych składników pokarmowych. Są one bogatsze w składniki pokarmowe i eliminują pokarmy procesowe. Diety wegańskie i wegetariańskie są bardzo zdrowe i pomocne w wielu chorobach przewlekłych i autoimmunologicznych, ale nie ma potwierdzonych informacji o ich skuteczności w Hashimoto. Istotną rolę w procesie leczenia odgrywają tu proteiny i tłuszcze zwierzęce. Dietę wegańską można zastosować tylko przez kilka dni, aby wspomóc organizm w detoksykacji. Trudno jest wskazać jedną konkretną dietę skuteczną u każdego. Zależy to od wagi, wieku, czasu zachorowania i wielu innych czynników. Dodatkowo przy wyborze diety należy brać pod uwagę indywidualną reakcję organizmu na poszczególne pokarmy, kompozycję flory bakteryjnej, gospodarkę cukrową, niedobory pokarmowe, towarzyszące infekcje, zdolność do trawienia i wchłaniania składników pokarmowych. Dieta idealna powinna:
1. Być dobrana indywidualnie
2. Eliminować drażniące pokarmy
3. Zawierać pokarmy przyspieszające gojenie
4. Uzupełniać niedobory

Co powinna uwzględniać dieta w Hashimoto?
1. Buliony na mięsie i kościach
2. Zupy z gotowanych warzyw
3. Żelatynę
4. Białko – mięso i wątróbka
5. Tłuszcze nasycone
6. Probiotyki
7. Pokarmy fermentowane np. kapusta, ogórki
8. Soki warzywne
Na początku zaczyna się od pokarmów dobrze ugotowanych i łatwych do strawienia, co poprawia ich przyswajalność. Jeśli są dobrze tolerowane przechodzi się stopniowo do delikatniejszych pokarmów surowych np. banany czy awokado, a następnie inne surowe warzywa i owoce.

Jak widać, jest wiele rozwiązań dietetycznych, a powyższe diety powinny służyć jako wskazówki do opracowania zindywidualizowanego podejścia dla poszczególnych przypadków.

Bibliografia:
1. Myers A., „Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne. Samodzielna profilaktyka i leczenie”
2. Wentz I., M. Nowosadzka, „Zapalenie Tarczycy Hashimoto”

Wydrukuj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *