Schorzenia powiązane z chorobami tarczycy

Prawidłowa praca tarczycy ma wpływ na funkcjonowanie całego organizmu. Produkuje hormony, które wpływają na nasz metabolizm, tempo przemiany materii, ekstrakcję witamin, gospodarkę wiatminowo-mineralną, wzrost i funkcjonowanie układu nerwowego, produkcję innych hormonów, czynności rozrodcze, libido… I to jeszcze nie wszystko. Więcej przeczytacie tutaj. Z tego względu jeśli masz problemy z tarczycą, a zwłaszcza cierpisz na niedoczynność tarczycy, ale też nadczynność tarczycy, Hashimoto czy chorobę Gravesa-Basedowa musisz zadbać o to, żeby utrzymać pracę tarczycy na odpowiednim poziomie, bo niestety inaczej szybko mogą przypałętać się do Ciebie inne choroby… Także mając inne zaburzenia warto sprawdzić pracę tarczycy, ponieważ może ona być zachwiana, a jej uregulowanie pozwoli wrócić nam do zdrowia i wyleczyć się z innych dolegliwości. Trzeba dbać o cały organizm, bo mając już kilka problemów zdrowotnych trudniej z nimi wygrać, dlatego dziś opisuję, z jakimi różnymi dolegliwościami mogą się wiązać problemy z tarczycą.

Bezpłodność i PCOS
Zarówno zbyt aktywna tarczyca (nadczynność) jak i mało aktywna (niedoczynność) wpływa na stężenie estrogenu i upośledza zdolność do owulacji, jednak większy wpływ obserwuje się w przypadku niedoczynności. U kobiet z niedoczynnością tarczycy częściej występuje PCOS, mniejsze wydzielanie estrogenu i androstenedionu. Badania wykazały, że kobiety z PCOS mają wyższe stężenie przeciwciał przeciwtarczycowych we krwi w porównaniu do kobiet, które nie mają tego zaburzenia. Zwiększony stosunek estrogenu i estrogenu / progesteronu jest bezpośrednio zaangażowany w wysoki poziom ATPO u pacjentów z PCOS. Niektóre podobne czynniki, takie jak podatność genetyczna i stany zapalne, autoimmunizacja, przyczyniają się do rozwoju PCOS i Hashimoto, co wskazuje na potencjalny związek między tymi dwoma powszechnymi zaburzeniami. Niedoczynność tarczycy może również spowodować mniejsze wydzielanie FSH i utratę wrażliwości receptora FSH, w wyniku czego pojawia się problem z dojrzewaniem pęcherzyka Graafa. Może także nastąpić blokowanie wydzielania LH, a to często zaburza wydzielanie progesteronu i obniża wrażliwość jego receptora. Niedoczynność powoduje także czasami większe wydzielanie prolaktyny przez przysadkę mózgową, co może wywołać mlekotok, czyli wytwarzanie mleka u kobiet niezwiązane z ciążą, porodem i karmieniem. Wysoka prolaktyna może także nie dopuszczać do owulacji, co zaburza płodność, a miesiączki mogą być nieregularne lub w ogóle zaniknąć. Z kolei brak owulacji prowadzi do niedoboru progesteronu i dominacji estrogenowej, czyli mamy za dużo estrogenu, a za mało progesteronu. Zbyt duży poziom estrogenu działa hamująco na tarczycę i nasila objawy niedoczynności. Przy dominacji estrogenowej mogą też nam dokuczać bolesne i obfite miesiączki. Dodatkowo, żeby zajść w ciążę poziom TSH powinien mieścić się w granicach 1-2 mlU/l, jeśli jest wyżej mogą pojawić się problemy. Natomiast u kobiet, które mają podniesione przeciwciała częściej występują poronienia, bezpłodność, depresja poporodowa czy poporodowe zapalenie tarczycy. Jeśli kobieta z niedoczynnością tarczycy, która się nie leczy i nie dba o tarczycę, a zajdzie w ciążę, istnieje większe prawdopodobieństwo poronienia lub urodzenia martwego dziecka. Natomiast, jeśli dziecko się urodzi, może być upośledzone umysłowo, a także nieprawidłowo się rozwijać pod kątem fizycznym i psychicznym. Kobiety chore na nadczynność tarczycy mają często nieregularne i skąpe miesiączki lub następuje ich zanik. Mogą również nie mieć owulacji, co prowadzi do problemów z zajściem w ciążę. Z kolei w nieleczonej nadczynności tarczycy może wystąpić poronienie, niedorozwój płodu, przedwczesny poród, wady wrodzone lub stan przedrzucawkowy.

Depresja
Zarówno nadczynność jak i niedoczynność tarczycy mogą być powodem zaburzeń psychicznych. Depresja jest jednak częściej wywoływana przez niedoczynność lub/i Hashimoto. W chorobach psychiatrycznych często stwierdza się zaburzenia poziomu hormonów tarczycy. Zarówno w depresji, jaki i chorobach tarczycy obserwuje się podobne objawy. Pojawia się uczucie przygnębienia, osłabienie, zmęczenie, ospałość, obniżone libido, brak motywacji. Często ludzi leczy się na depresję, a uregulowanie poziomu hormonów tarczycy mogłoby być rozwiązaniem, co też obserwuje w pracy z moimi pacjentami. Oczywiście nie zawsze. Dodatkowo konieczność zmagania się z psychicznymi objawami choroby tarczycy wobec braku wystarczającego wsparcia czy współczucia ze strony otoczenia stwarza jeszcze bardziej niekorzystną sytuację. Identyfikacja i leczenie zaburzeń funkcjonowania tarczycy może często łagodzić objawy depresji lub wspomóc działanie leków psychiatrycznych.

Osteoporoza
Hormony tarczycy odgrywają ważną rolę w homeostazie minerałów kostnych i gęstości kości. Zarówno nadczynność tarczycy, jak i do pewnego stopnia niedoczynność tarczycy są związane ze zmniejszeniem gęstości mineralnej kości, co prowadzi do zwiększonego ryzyka złamania, głównie kości szyjki udowej i kręgosłupa. Głównie mówi się o  wpływie zaburzeń tarczycy jako wtórnej przyczynie osteoporozy. Zmniejszona gęstość kości jest odwracalna w trakcie leczenia, niezależnie od metody leczenia. Dodatkowo hormony tarczycy zarówno wytwarzane przez organizm, jak i przyjmowane w formie leków, nie powodują osteoporozy, ale nadmiar już tak. Dodatkowo choroby tarczycy wpływają na przytarczyce, których zadaniem jest utrzymanie stężenia wapnia na we krwi na określonym poziomie. Można tu wyróżnić nadczynność przytarczyc, gdy mamy do czynienia z wysokim poziomem wapnia przez nadmierne wydzielanie hormonów przytarczyc i niedoczynność przytarczyc, kiedy to poziom wapnia spada ze względu na niedostateczną produkcję hormonów przytarczyc. Kiedy występuje konieczność usunięcia tarczycy, czasami trzeba również wyciąć gruczoły przytarczyczne, co sprawia, że wapń spada do bardzo niskiego poziomu i trzeba go uzupełniać z zewnątrz. Natomiast w przypadku pierwotnej niedoczynności tarczycy odpowiednia terapia hormonalna może prowadzić w pierwszym roku leczenia do istotnego zmniejszenia mineralnej gęstości kości kręgosłupa i kości udowej. Jednak zwiększona częstość złamań nie została udokumentowana u pacjentów długotrwale leczonych, a wyniki badań sugerują, że ta redukcja masy kostnej może być przejściowa i odwracalna wskutek nowego tworzenia kości na podstawie leczenia.

Choroby układu krążenia
Mięsień sercowy zawiera receptory hormonów tarczycy, które są potrzebne do wzrostu komórek tworzących serce oraz do jego pracy, dlatego jest wrażliwy na wszelkie zmiany stężenia hormonów tarczycy. Niedoczynność tarczycy powoduje, że serce bije wolniej, dlatego jeśli jest nieleczona, łatwiej zapaść na choroby serca. Jest to wynik najprawdopodobniej tego, że często podnosi się wtedy poziom trójglicerydów, LDL, vLDL, homocysteiny, CRP oraz ciśnienia krwi. Dodatkowo ludzie z niedoczynnością tarczycy mają grubsze tętnice szyjne niż osoby zdrowe, co może być czynnikiem ryzyka, ale i następstwem w miażdżycy i udarze. Jednak uzupełnienie hormonów za pomocą leków powoduje zmniejszenie tego grubienia tętnic. Niedoczynność może też osłabiać serce i przyczyniać się do gromadzenia płynów w osierdziu. Z kolei nadczynność tarczycy powoduje szybszą akcję serca, przyspieszone tętno i palpitacje, co może doprowadzić do arytmii.

Choroby autoimmunologiczne
Wiele chorób autoimmunologicznych jest silnie powiązanych z chorobami tarczycy. Działa to w dwie strony. Cierpiąc na jedną z chorób autoimmunologicznych istnieje większe prawdopodobieństwo do wystąpienia problemów z tarczycą i odwrotnie. Ludzie z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy częściej zapadają na inne tego typu schorzenia. Jak to się często mówi „choroby autoimmunologiczne chodzą trójkami”, więc nawet nie dwie, a kilka chorób może razem wystąpić. Choroba autoimmunologiczna jest to proces, w czasie którego nasz układ odpornościowy błędnie rozpoznaje własne komórki jako obce i konsekwentnie niszczy je za pomocą produkowanych przeciwciał. Pierwszą rozpoznaną chorobą autoimmunologiczną było zapalenie tarczycy Hashimoto. U osób zmagających się z tym schorzeniem tarczyca pracuje na zwiększonych obrotach, aby podołać produkcji hormonów, w czasie kiedy niszczona jest przez układ immunologiczny. I problem nie dotyczy tu samej tarczycy, ale nieprawidłowej funkcji układu odpornościowego. Wyróżnia się tu także celiakię, czyli chorobę trzewną, o której na pewno każdy z Was już słyszał. W badaniach częstość występowania chorób autoimmunologicznych była istotnie wyższa u pacjentów z celiakią i autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy niż u pacjentów z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy. Ludzie z celiakią nie trawią glutenu, co wywołuje stan zapalny i niszczy wyściółkę jelit jednocześnie doprowadzając do uszkodzenia innych części ciała. Często jest ją bardzo trudno zdiagnozować, ponieważ może nie dawać żadnych charakterystycznych objawów jak np. bóle brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia, problemy jelitowe, trawienne. Jedynym sposobem leczenia tutaj jest stosowanie diety bezglutenowej przez całe życie, a im dłużej spożywa się gluten tym większe ryzyko zapadnięcia na inną chorobę. Ludzie z celiakią są też bardzo podatni na Hashimoto. A poza nią także występuje:
– cukrzyca typu I – układ odpornościowy niszczy komórki wysp trzustkowych. Ludzie z cukrzycą typu I wytwarzają zwykle przeciwciała, dlatego są bardziej podatni na niedoczynność lub nadczynność tarczycy.
– choroba Addisona-Biermera – układ odpornościowy niszczy nanercza, co prowadzi do niedoborów wielu hormonów. Połączenie niedoczynności tarczycy z tą chorobą nosi nazwę zespołu Schmidta.
– idiopatyczna immunopochodna plamica małopłytkowa – przeciwciała atakują i niszczą płytki krwi, co zwiększa ryzyko krwawienia.
– nużliwość mięśniowa – osłabienie jednej lub kilku grup mięśniowych. W połączeniu z chorobą Gravesa-Basedowa może wpływać niekorzystnie na oczy, upośledzać ich funkcjonowanie i ruch.
– stwardnienie rozsiane – przeciwciała niszczą otoczkę mielinową pokrywającą nerwy.
– niedokrwistość złośliwa – zaburzenia utrudniające wchłanianie witaminy B12, która jest niezbędna do produkcji czerwonych krwinek.
– reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) – przeciwciała niszczą tkankę i chrząstkę stawową.
– zespół Sjogrena – przeciwciała niszczą gruczoły wydzielające łzy, ślinę i inne substancje nawilżające.
– toczeń rumieniowaty układowy – przeciwciała niszczą wiele różnych tkanek w organizmie np. skórę, nerki, serce, naczynia krwionośne, płuca, układ nerwowy.
– bielactwo nabyte – przeciwciała niszczą pigment wytwarzający komórki skóry powodując powstawanie białych plam na skórze.

Fibromialgia
Ludzie mający problemy z tarczycą mają większe szanse zachorowania na fibromialgię. Wykazano, że u ludzi z fibromialgią bardzo często występuje obniżone FT3 i mają oni utajoną chorobę tarczycy. Warto też badać tutaj przeciwciała tarczycowe, ponieważ osoby z chorobami autoimmunologicznymi też częściej zapadają na fibromialgię. Fibromialgia jest to przewlekła niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich, charakteryzująca się przewlekłym, uogólnionym bólem mięśni i stawów oraz występowaniem tzw. punktów tkliwych, czyli miejsc ciała o nadmiernej wrażliwości na ucisk

Problemy z nerkami
Ludzie z chorobami nerek są bardziej narażeni na niedoczynność tarczycy. Obniżona filtracja kłębuszkowa była w badaniach związana z wyższą częstością występowania niedoczynności tarczycy.

Rak piersi
Istnieje powiązanie między nowotworami sutka a chorobami tarczycy, zwłaszcza tych o podłożu autoimmunologicznym. Obecne badania dostarczają dowodów na to, że ogólne rozpowszechnienie zaburzeń tarczycy wzrasta u pacjentów z rakiem sutka. Dodatkowo zaburzenia autoimmunologiczne tarczycy, szczególnie zapalenie tarczycy Hashimoto, w dużej mierze przyczyniają się do zwiększenia częstości występowania chorób tarczycy u pacjentów z rakiem piersi. Obecne wyniki badań zwracają uwagę na przydatność badań przesiewowych w kierunku chorób tarczycy u każdego pacjenta z rakiem piersi. Jednak są też badania, a których ryzyko raka piersi nie wiązało się z leczeniem zaburzeń tarczycy. Nie stwierdzono w nich statystycznej interakcji między zaburzeniami tarczycy, leczeniem tarczycy i rakiem lub stanem menopauzy, a także związku między zaburzeniami tarczycy lub związanymi z nimi terapiami a ryzykiem raka piersi.

Jak widać istnieje wiele zaburzeń i schorzeń związanych z tarczycą, dlatego należy szczególnie o nią dbać. Pamiętajmy również, że nasz organizm to całość, nie możemy leczyć jednego narządu zapominając o reszcie. Musimy podchodzić do wszystkiego kompleksowo.

Bibliografia:
1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15012623
2. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25822940
3. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10711459
4. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15126526
5. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3169869/
6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8252739
7. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/2225474
8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15698444
9. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8772562
10. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/12496046
11. Cabot S., Jasinska M., „Leczenie Chorób Tarczycy. Holistyczne Metody Poprawy Pracy Tarczycy”
12. Myers A., „Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne. Samodzielna profilaktyka i leczenie”
13. Wetherell E, „Tarczyca jak rozpoznać objawy choroby”
14. Wentz I., M. Nowosadzka, „Zapalenie Tarczycy Hashimoto”
15. Wentz I., „Hashimoto. Jak w 90 dni pozbyć się objawów i odzyskać zdrowie.”
Wydrukuj

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *